Η Βιβλιοθήκη μας

Στην είσοδο του σχολείου μας, από την οδό Δωδεκανήσου, φυτέψαμε στο πεζοδρόμιο μια ροδιά κι ένα κυπαρίσσι, που τα μεταφυτέψαμε από τον κήπο μας. Στον κήπο της οδού Κύπρου, φυτέψαμε μια άγρια ροδακινιά που κάνει μικρά ροδάκινα, πολύ γευστικά και αρωματικά, και δύο μποκαμβίλιες. Ελπίζουμε οι μεταφυτεύσεις μας να πετύχουν και ο κήπος μας να εμπλουτιστεί και να ομορφύνει κι άλλο!

Την Κουτσουπιά την συναντάμε στην ελληνική φύση και με τις ονομασίες Κότσικας, Μαμουκαλιά και Κερκίδα.  Το λατινικό της όνομα Cercis προέρχεται από την ελληνική λέξη κερκίδα, εξάρτημα του αργαλειού, που χτυπούσε το υφάδι ώστε να σχηματίζεται το ύφασμα. Η κουτσουπιά ήταν το κατάλληλο δέντρο για να κατασκευαστεί αυτό το εξάρτημα. Συχνά όμως με το ξύλο της κατασκεύαζαν και μικροέπιπλα.  Η Κουτσουπιά είναι φυλλοβόλο δέντρο, που μπορεί να φτάσει μέχρι τα 15 μέτρα στο τελικό στάδιο της ανάπτυξής του. Είναι δέντρο προσαρμοστικό και ολιγαρκές. Όταν ανθίζει, από τα τέλη Μαρτίου δίνει μεγάλη ομορφιά στο τοπίο. Ένα ροζ - μωβ δέντρο χωρίς φύλλα καλυμένο σχεδόν όλο από λουλούδια. 

Παρόλο τον χιονιά που μας επισκέφτηκε, η άνοιξη είναι προ των πυλών. Το Βιβούρνο που έχουμε στον κήπο μας είναι ολάνθιστο. Βιβούρνο : αειθαλής θάμνος ή διαμορφωμένο δέντρο, με μεγάλο γυαλιστερό σκουροπράσινο φύλλωμα. Είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός καλλωπιστικός θάμνος που προσαρμόζεται εύκολα σε όλα τα εδάφη. Χρησιμοποιείται συχνά στην δημιουργία φυτικών φρακτών. Το Βιβούρνο ανθίζει μέσα στον χειμώνα μέχρι την άνοιξη, ανάλογα με το είδος, σχηματίζοντας πυκνά μπουκέτα λευκών λουλουδιών με υπέροχο γλυκό άρωμα. Μέσα στο καλοκαίρι δίνουν μικρούς γυαλιστερούς καρπούς.

Τσιτόνια: φυλλοβόλος αγκαθωτός θάμνος που ανθίζει στα τέλη του χειμώνα. Πρώτα βγάζει τα ροδοκόκκινα άνθη της και μετά βγαίνουν τα φύλλα της. Μπορεί να φτάσει μέχρι τα 3 μέτρα. Ανθίζει πριν τους υπόλοιπους ανοιξιάτικους θάμνους. Τα άνθη της μετατρέπονται σε καρπούς που μοιάζουν με μικρά κυδώνια.  

 Τον Φεβρουάριο του 2020 φυτέψαμε ένα νέο δέντρο στο πεζοδρόμιο της Δωδεκανήσου, αριστερά από την πόρτα της εξόδου. Η Γιακαράντα μας ξεκίνησε την ζωή της σαν σπόρος μέσα σ' ένα κονσερβοκούτι με λίγο χώμα. Μεγάλωνε μέρα με την μέρα, μέχρι που έγινε ένα μικρό δέντρο σε γλάστρα. Τότε ήταν που αποφασίσαμε με τις δασκάλες της Α' Δημοτικού να το φυτέψουμε μαζί με τα παιδιά. Έτσι, σκάψαμε ένα βαθύ λάκκο, βγάλαμε την Γιακαράντα μας από την γλάστρα με προσοχή και την φυτέψαμε στο "νέο της σπίτι". Είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις να μεγαλώνει μαζί με σένα και το δέντρο που φύτεψες... Μαζί με την αγάπη τους, κάποια παιδιά κρέμασαν στα κλαριά της και τα "μαρτάκια" που φόραγαν. Έτσι για να την φυλάνε. Λίγα λόγια για την γιακαράντα: κατάγεται από την Βραζιλία. Δέντρο φυλλοβόλο με ύψος που φτάνει τα 20 μέτρα. Χαρακτηριστικό της ομορφιάς της γιακαράντας είναι τα πανέμορφα μωβ άνθη που κάνει στα τέλη της άνοιξης και κάποιες φορές και το φθινόπωρο. Στην οδό Αθηνάς, στο κέντρο ...

Τα 10 βαζάκια με τις ελιές, που μαζέψαμε και φτιάξαμε, τα μοιράσαμε σε παιδιά του σχολείου μας. Πιστεύουμε ότι του χρόνου η παραγωγή μας θα είναι μεγαλύτερη κι έτσι θα έχουν περισσότερα παιδιά την ευκαιρία να τις γευτούν!

Πριν λίγες μέρες μαζέψαμε τις ελιές του σχολείου μας. Είναι αγριελιές που είναι φυτεμένες από τα παιδιά.  Τις έχουμε ξεπικρίσει, αλατίσει και συντηρήσει σε λάδι και είναι έτοιμες για βρώση. Στην διάθεσή μας έχουμε 9 βαζάκια. Όποιος από εσάς θα ήθελε ένα, μπορεί να μας στείλει ένα email στο vivlio1odim@gmail.com. Σίγουρα τα παιδιά θα χαρούν να φάνε τους καρπούς από τις ελιές του σχολικού τους κήπου. Άλλωστε έχουν συμβάλλει και αυτά με την βοήθειά τους στην καρποφορία τους.